Innrás spænska hersins

Götuskreyting í tilefni Festa Major de Gràcia.

Ég horfði á skriðdrekann aka yfir engið. Spænski fáninn blakti við hún aftan við fallbyssuna. Sprengjudrunur rufu kyrrðina. Spænski herinn var að gera innrás.

Ég opnaði augun og horfði upp í hvítmálað svefnherbergisloftið. Engið var horfið. Skriðdrekinn var horfinn. Sprengjudrunurnar lágu ennþá í loftinu.

Ég leit á klukkuna. Hún var rétt rúmlega átta. Ég nuddaði stírurnar úr augunum. Hlutirnir voru smám saman að skýrast í kollinum á mér.

Sprengjudrunurnar tengdust ekki innrás spænska hersins. Hún var draumur. Sprengjudrunurnar mörkuðu upphaf árlegrar hverfishátíðar hér í Gràcia hverfinu í Barcelona -- Festa Major de Gràcia.

Þögn færðist yfir á ný. Ég fór aftur að sofa. Lokaði augunum í rúman klukkutíma áður en ég fór á fætur til þess að taka þátt í hátíðahöldunum.

Fagnaðar(ó)læti

Í gær varð Barça spænskur meistari annað árið í röð. Ég skrapp ásamt nokkrum kunningjum niður á Katalóníutorg til þess að taka þátt í fagnaðarlátunum. Þúsundir stuðningsmanna Barça voru mættir á torgið til þess að fagna. Mestur fögnuðurinn var við "Las Canaletas" -- brunna efst á Römblunni. Fólk söng, hoppaði, veifaði fánum, kveikti á blysum og sprengdi púðurkerlingar meisturunum til heiðurs.

Fagnaðarlætin fóru vel fram til þess að byrja með og ungir sem aldnir skemmtu sér vel. Eins og venja er hér um slóðir breyttust fagnaðarlætin í fagnaðarólæti þegar líða tók á nóttina. Hundraðogfjórir óeirðaseggir voru handteknir og hundraðognítján særðust -- enginn þó alvarlega.

Á meðan óeirðunum stóð var ég bæði fjarri góðu gamni og nærri góðu gamni. Ég sat í hinu mesta óeirðarleysi á bar í nágrenninu og sötraði bjór í rólegheitum ásamt kunningjunum.

www.flickr.com borkur.net's Barça Campeones 2010 photoset

Hornalínustrætið

Ég skokkaði í morgun fram og til baka eftir efri hluta Avinguda Diagonal -- Hornarlínustrætinu -- sem liggur skáhallt í gegnum annars vandlega rúðustrikað Eixample hverfið. Diagonal strætið er um margt sérkennilegt fyrirbæri. Þrátt fyrir að vera ein af helstu umferðaræðum Barcelona þá er hún einnig talsvert vinsælt útivistarsvæði meðal skokkara, hjólreiðafólks og línuskautara.

Það sem mér finnst sérkennilegast við götuna er hins vegar skipulagsleysi -- eða réttara sagt fjölbreyni í skipulagi. Engir tveir hlutar götunnar eru eins og á köflum er skipulagið heldur flókið. Í grófum dráttummá lýsa þversniði mismunandi hluta götunnar á eftirfarandi hátt:

Vestur hluti: gangstétt, akbraut í austur, sporvagn í austur, sporvagn í vestur, akbraut í austur, akbraut í vestur, gangstétt, hjólastígur í austur, hjólastígur í vestur, akbraut í vestur, gangstétt.

Miðpartur: gangstétt, akbraut í austur, gangstétt, hjólastígur í austur, akbraut í austur, akbraut í vestur, hjólastígur í vestur, gangstétt, akbraut í vestur, gangstétt.

Austurhluti: gangstétt, akbraut í austur, sporvagn í austur, hjólastígur í austur, gangstétt, hjólastígur í vestur, sporvagn í vestur, akbraut í vestur, gangstétt.

Það skal tekið fram að eingis er um að ræða þrjú dæmi um þversnið. Aðrar útfærslur má finna á öðrum köflum götunnar.

Það eru fleiri en ég sem eru á því að gatan sé helst til flókin og hafi þörf fyrir endurskipulagningu. Einn þeirra er Borgarstjóri Barcelona sem vill gera götuna að breðstræti frá fjalli til fjöru.

Eftir nokkurra mánaða skipulagsvinnu og ítarlegar grenndarkynnigar var í síðustu viku haldin íbúakosning um framtíð Hornalínustrætisins. Borgarbúar gátu valið um tvær útfærslur:

a) Breiðstræti með bíla- og sporvagna umferð í miðjunni en gangandi og hjólandi  beggja vegna.

b) Römblu með gangandi- og hjólandi umferð í miðjunni en bíla og sporvagna beggja vegna.

Til þess að friða borgarstjórnarminnihlutann var síðan einum valkosti bætt við:

c) Óbreytt skipulag -- skipulagsleysi.

Á hádegi í dag voru úrslit íbúakosningarinnar gerð ljós. Úrslitin voru heldur afgerandi. 88% kosningabærra Barcelonabúa kaus valkost d) -- að taka ekki þátt í kosningunni. Af þeim sem tóku afstöðu völdu 80% óbreytt skipulag, 11% breiðstræti og 8% römblu.

Skipulagsmál eru greinilega ekki efst í huga Barcelónabúa þessa dagana. Flestir hafa meiri áhuga á að vita hvort Barca nái að tryggja sér meistatitilinn annað árið í röð. Ég er einn þeirra. Best að drífa sig á barinn til að horfa á leikinn.

Skilgreining á grænmetisætu

Ég heyrði yfir hádegismatnum áhugaverða skilgreiningu á grænmetisætu:

,,Grænmetisæta er hver sá sem hefur sérþarfir varðandi mataræði -- til dæmis sá sem ekki borðar grænmeti.''

Í fyrstu fannst mér skilgreiningin vera algerlega út í hött. Þegar ég var búinn að melta hana í smá tíma þá fannst mér hún líkjast sjálfum mér -- hún var ekki eins vitlaus og hún leit út fyrir að vera.

Við þekkjum öll grænmetisætur sem borða samt ávexti. Flest þekkjum við grænmetisætur sem borða samt fisk. Ég þekkti einu sinni grænmetisætu sem borðaði samt kjöt þegar kærastan sá ekki til. Hvers vegna ætti ekki að vera til grænmetisæta sem borðar samt næstum allt -- nema þá helst grænmeti?

Ekki alltaf jólin

Það eru ekki alltaf jólin. Það má segja að jólunum hafi lokið formlega hjá mér í gær. Ég kláraði síðustu jólaskáldsöguna og borðaði síðasta molann af jólakonfektinu. Nú tekur við blákaldur hversdagsleikinn. Ég get þó ornað mér við það að ég á eina jólasögu eftir -- mannkynssöguna. Seint kemur að mannkynssögulokum og endalaust hægt að glugga í hana. Hversdagsleikinn verður því ekki eins blákaldur og spálíkönin gerðu ráð fyrir. Hann verður hins vegar ekki eins sætur og jólin -- en það er nú kannski bara ágætt fyrir tennurnar.

Heimkoma

Þó ég hafi gaman að ferðalögum þá finnst mér alltaf gott að koma heim. Þannig var því einnig háttað í gær. Þó ég hefði gert góða reisu um suðurlandið þá naut ég þess að koma heim. Það má þó segja að aðkoman hafi að vissu leyti verið heldur hrottaleg. Allt var slétt og fellt í stofunni en hrottinn beið mín í svefnherberginu. Uppi í hillu voru tvær íslenskar glæpasögur sem ég hafði fengið í jólagjöf. Ég beið ekki boðanna, greip aðra bókina, lagðist upp í rúm og sökkti mér í hrottafengna lýsingu á íslenskum óraunveruleika.

Nýtt ár

Ég sit nú í lest sem geysist í áttina til Barcelona. Ferdalag mitt um Spán er brátt á enda.
Ég fagnadi nýju ári med nokkrum tugum thúsunda Spánverja á Puerta del Sol torginu í Madrid. Thad var Evrópuandi yfir hátídahöldunum í tilefni thess ad Spánn er nú í forsæti fyrir Evrópusambandid.
Ég tók sídan fyrsta dag ársins rólega. Ég byrjadi á thví ad rölta um El Retiro gardinn en plantadi mér sídan nidur á bar eftir hádegismatinn med skáldsögu í annarri og bjórglas í hinni.